Houden van & Machteloosheid

HOUDEN VAN

Tijdens onze relatie heb ik hem meerdere keren gevraagd of hij nog van me hield om het gesprek te openen. Hij gaf aan dat hij van me hield en wilde niet praten, omdat alles goed zat. Toen ik uiteindelijk relatietherapie voorstelde was hij daar terughoudend over, het was niet nodig. Het was pas toen dat ik hoorde dat hij niet meer van me hield, al lang niet meer van me hield. Hij had me nooit deelgenoot gemaakt van zijn gevoel.

COMPETENTIE

Hij heeft niet de competentie ontwikkeld om te praten of beslissingen te nemen (in ieder geval niet naar mij toe) en dat beschadigt. Ik weet dat hij dat niet zo ziet, maar dat is wel mijn ervaring, hoe ik het heb beleefd. Als ik van m’n dochter hoor dat ze bij mij wil wonen en niet bij hem en hij blijft aangeven dat er niks aan de hand is dan hoop ik dat je begrijpt dat ik moeite heb met zijn geruststelling. Dit is namelijk hoe ik hem ken.

 

MACHTELOOS

Ik kan niet anders dan toezien vanaf de zijlijn en horen wat mijn dochter zegt koppelen aan zijn gedrag (of het ontbreken hiervan). En eerlijk gezegd is dat beeld niet positief en maak ik me grote zorgen. Vader zijn is een hele belangrijke functie, zeker in het leven van een meisje en dat is niet te onderschatten. En ik begrijp dat hij nu andere prioriteiten heeft en mijn dochter door hem als een last wordt ervaren, wat hij ook aangeeft helaas. Het is pijnlijk om te weten dat mijn dochter dit aanvoelt. Wat ik hoor en zie is erg herkenbaar en ik weet me geen raad. Ik zie een herhaling van zetten alleen kan ik dit niet oplossen, ik ben afhankelijk van hem en zijn gedrag. En dat is het laatste wat ik wil, geloof me. Maar ik ben haar moeder en als ik het niet tegen hem zeg ben ik een slechte moeder.